Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012

«Όταν ανθίζουν τα μανουσάκια», Χρυσούλα Δημητρακάκη

ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΕΥΣΤΟΧΙΑ ΚΑΙ ΑΛΙΕΥΣΗ ΣΥΝΘΕΤΩΝ ΔΙΑΝΟΗΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ...

Όταν παλεύεις να καθυποτάξεις το σώμα στη σκέψη,
τη στιγμή που και τα δύο έχουν αποπροσανατολισθεί
και στη μεγάλη απέλπιδα προσπάθεια,
που καμιά πηγή δε θα βρίσκεται να σε τροφοδοτήσει,
δεν αγκιστρώνεσαι αρρωστημένα σε κανέναν
και δε μισείς κανέναν από εκείνους που σε εγκατέλειψαν,
όταν επαναλαμβάνεις στον εαυτό σου αυτά που έλεγες
στους άλλους και κλείνεις τα αυτιά,
στις συμβουλές εκείνων
που δεν έχουν βρεθεί στην ίδια θέση με σένα,
όταν δε γυρίζεις την πλάτη σου στον πόνο,
αλλά και δεν τον αφήνεις να σε κυριεύσει
και στα πικρά λόγια που σου μεταφέρουν, δεν ενδίδεις,
αλλά ούτε και αλυσοδένεσαι μυστικά,
όταν έχεις τη βεβαιότητα ότι αδικείσαι παράφορα και κρατάς γερά αντίσταση στη θεωρία που θα προσαρμόσεις για να έχεις κάθε δίκιο με το μέρος σου,
όταν στις διεκδικήσεις και στον πόλεμο
που σε παροτρύνουν, δεν αποφασίσεις την ταπεινωτική
υποχώρηση, αλλά την ταπείνωση
και δε φανατίζεσαι από την ίδια σου την αντίσταση,
για να ηρωοποιηθείς στα μάτια σου,
όταν επαναλαμβάνεις τα λόγια που σε άγγιξαν,
χωρίς να νιώθεις ντροπή που επαναλαμβάνεις
τα λόγια άλλων
και κάνεις υποθέσεις, χωρίς να υποχρεώνεις τους άλλους
να αποδεχθούν τα δικά σου «αν»,
όταν οι επιλογές σου, δεν απαιτούν να χωρίσεις το σώμα από την ψυχή, για να σκέπτεσαι αλλιώς και να ζεις αλλιώς,
όταν αντέχεις ένα κενό δωμάτιο,
όπως αντέχεις ένα ασφυκτικά γεμάτο
και όταν κλείνεις τα μάτια, όχι για να παραπλανηθείς,
αλλά για να ονειρευτείς και στην ξαγρύπνια σου, χαίρεσαι
που σου δόθηκε μια ακόμα ευκαιρία να σκεφθείς,
όταν δεν ονομάσεις τη ράθυμη βολή σου, ωριμότητα
και τη μέτρια ζωή σου, μεγαλούργημα,
όταν περπατήσεις κάτω από τη βροχή, χωρίς να σκεφθείς
ότι χάλασε η εικόνα σου, και όταν σηκωθείς, να χορέψεις, χωρίς να σκεφθείς αν θα
αρέσεις στους άλλους,
έχεις φτάσει στη γη που ανθίζουν τα μανουσάκια, όχι για να ζήσεις τη μέτρια ζωή, αλλά για να πλημμυρίσει η ψυχή σου ευωδιά και να μπορείς να κάνεις τα μεγάλα σου άλματα.

         
   ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ     
  ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΡΙΑΣ      

Η Χρυσούλα Δημητρακάκη γεννήθηκε στην Αθήνα όπου και διαμένει μόνιμα. Η καταγωγή της είναι από το Ρέθυμνο της Κρήτης, που υπήρξε η βασική πηγή έμπνευσης κάθε λογοτεχνικής της δημιουργίας.
Οικονομολόγος με μεταπτυχιακο τίτλο σπουδών MBA από το Πανεπιστήμιο της Αγγλίας Teesside, είναι μέλος της Παγκόσμιας Ένωσης Ποιητών (W.P.S.), της Ακαδημίας Αμερικάνικης Ποίησης, της Ένωσης Παγκοσμίων Συγγραφέων, του Διεθνούς Forum Πολιτισμού και Ειρήνης (I.F.L.A.C.). Επίσης της UNESCO και του Διεθνούς Συμβουλίου Χορού (C.I.D. - Conseil International de la Dance), της Παγκόσμιας Ένωσης, της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών, της Παγκρήτιας Ένωσης Λογοτεχνών, της Ένωσης Δημοσιογράφων Κρητικού Τύπου, της ομάδος Λόγου και Τέχνης “Ale Amoroza”, του Ερυθρού Σταυρού και διαφόρων Συνδέσμων αποφοίτων και πολιτιστικών Σωματείων.
 Ασχολείται με τον κλασικό αθλητισμό, ως αθλήτρια στα 10.000μ., έχοντας μάλιστα στο ενεργητικό της διακρίσεις σαν και το Αργυρό Μετάλλιο του Διεθνή Δρόμου Μεσσήνης 2005, χορεύει Ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς, στη Δώρα Στράτου και είναι διπλωματούχος, εθελόντρια νοσοκόμα του Ερυθρού Σταυρού.
Ποιήτρια, στην Ελληνική και Αγγλική γλώσσα, από τα μαθητικά της χρόνια, αργότερα ασχολήθηκε και με τον πεζό λόγο, δοκίμιο, διήγημα και μυθιστόρημα. Το πρώτο της ποίημα δημοσιεύθηκε στο Πολύπτυχο του Ευαγ. Ρόζου τη δεκαετία του 1980. Η πρώτη ποιητική της συλλογή κυκλοφόρησε το 2005 με τον γενικό τίτλο «Ποίηση», περιέχοντας τρεις ενότητες, ονομαστικά, «Άνεμοι και θύελλες», «Κρήτη των Ονείρων» και «Θάλασσα της Ψυχής». Για την ποιητική συλλογή «Wings and Storms», της απονεμήθη το Χρυσό Μετάλλιο Λογοτεχνίας 2006, των διεθνών βραβείων της Ακαδημίας Michael Madhusudan και του Πανεπιστήμιου της Καλκούτας. Το πρώτο της μυθιστόρημα έφερε τον τίτλο «Φρατζέσκα» και κυκλοφόρησε το 2006, γνωρίζοντας τιμητική διάκριση ως «Σύγχρονο Ελληνικό Μυθιστόρημα», στο 22ο Συνέδριο Ποίησης και Πεζογραφίας «Σικελιανά 2006».
Έχει καταχωρηθεί στο International Biographical Association της Μ. Bρετανίας, στο American Biographical Institute, στο Διεθνές Ανθολόγιο της Ακαδημίας Μ.Μ. στο Πανεπιστήμιο της Καλκούτας καθώς και στη Νέα Μεγάλη 24τομη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας ΧΑΡΗ ΠΑΤΣΗ.
Μέχρις σήμερα, τις έχουν απονεμηθεί επιπρόσθετες διακρίσεις, από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών 2005, την Π.Ε.Λ. 2004, το 20ο, 21ο και 22ο Συμπόσιο Ποίησης και Πεζογραφίας «Σικελιανά» και την Unesco το 2005 και το 2006. Επίσης, από το Διεθνές Forum of Culture and Piece (I.F.L.A.C.), το ποίημα “The dream”, το Σεπτέμβριο του 2005, χαρακτηρίσθηκε ως ποίημα της εβδομάδος και από τη Διεθνή Ένωση Ποιητών, (W.P.S.), το ποίημα “I am not afraid” ήρθε πρώτο στην κατάταξη τον Αύγουστο του 2006.
Η ίδια, δημοσιεύει, ποιήματα, δοκίμια και άρθρα στις εφημερίδες «Κρητική Επιθεώρηση», «Χανιώτικα Νέα», «Πατρίς», στο περιοδικό «Κρήτη», σε ανθολόγια και σε πολλά λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες.

ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ
Η Χρυσούλα Δημητρακάκη, εξέδωσε το 2005 την πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο “ΠΟΙΗΣΗ” που κυκλοφόρησε από το Κέντρο Ευρωπαϊκών Εκδόσεων ΧΑΡΗ ΤΖΟ ΠΑΤΣΗ.
Το 2006, η κα Δημητρακάκη κυκλοφόρησε και το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο “ΦΡΑΤΖΕΣΚΑ” που εξεδώθει, επίσης, από το Κέντρο Ευρωπαϊκών Εκδόσεων ΧΑΡΗ ΤΖΟ ΠΑΤΣΗ, αλλά και από τις Εκδόσεις ΙΩΛΚΟΣ, σε Β' έκδοση, ένα έτος αργότερα.
Το 2007, ακολούθησαν δύο ακόμα νέα της έργα και συγκεκριμένα τα: “ΤΡΙΛΟΓΙΑ:  ΥΠΑΡΞΗ - ΖΩΗ - ΑΝΘΡΩΠΟΣ” και “ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΝΕΡΟ” {Απόδοση στην Αγγλική: STONE AND WATER}. Τα βιβλία, αυτά, εκδόθηκαν από τις Εκδόσεις ΙΩΛΚΟΣ και παρουσιάστηκαν στο πλατύ αναγνωστικό κοινό στη Αίθουσα Λόγου της Στοάς του Βιβλίου στις 20 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.
Η ποιητική συλλογή «Όταν ανθίζουν τα μανουσάκια» είναι το έκτο της βιβλίο.
ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΓΡΑΦΗΣ
Το ποίημα «Συμπληγάδες» εκφράζει μια απαισιοδοξία και μια βαθύτερη αλήθεια.
«Συμπληγάδες οι σκέψεις.
Περνά ο χρόνος ίσα που προλαβαίνει
και σαν αστραπή κλείνουν,
για να χαθείς μέσα τους.

Ποιον να προλάβεις να πείσεις;
Μονάχα εκείνον,
που από μόνος του έχει πεισθεί».

Άλλο δείγμα γραφής:

  ΣΙΩΠΗΣΕ

Μη ρωτάς.
Οι μορφές των σκέψεων
εμπλέκονται σε άλυτες αντιφάσεις
και η μία δοξασία, εναντιώνεται στην άλλη.

Μην περιμένεις απόκριση.
Νομίζεις ότι μπορείς να φτάσεις
μέχρι τα έσχατα
και εν μέσω αμφιβολιών,
αρνείσαι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.